7800° Fahrenheit

Data wydania:  20 kwietnia 1985

Tracklista

Albumogram

Bon Jovi – 7800° Fahrenheit to drugi album zespołu. Jego tytuł ma nawiązywać do temperatury topnienia skał, kamienia (po angielsku „rock„), co ma oznaczać, że zawiera „gorący rock”. Po wydaniu płyty „Bon Jovi” wytwórnia oczekiwała kolejnego albumu. Po zakończeniu w listopadzie 1984 trasy koncertowej (ponad 100 występów) zespół nagrał nowy album w sześć tygodni pomiędzy styczniem, a marcem następnego roku. Z powodu kiepskich relacji z Tonym Bongiovi grupa pracowała w Warehouse Studios w Filadelfii. Producentem zostaje ponownie Lance Quinn – będzie to jego ostatni wyprodukowany album zespołu.

Piosenka „Secret Dreams” to jedyna kompozycja zespołu przypisana Tico Torresowi.

Zespół został słabo odebrany przez krytyków. Jest też krytycznie oceniany przez samych muzyków. W 1986 roku Jon Bon Jovi wspominał:

Mimo wszystko płyta jest dobrze odbierana przez fanów zespołu za swoje nieoczywiste kompozycje, szczególnie w porównaniu do albumów powstałych po 2004 roku.

Jon Bon Jovi (2007)

Wytwórnia nie była zadowolona z wyników sprzedaży płyty – status „tylko” złoty. Sugerowano nawet zerwanie kontraktu. Wpływ na kontynuowanie współpracy miał doskonały odbiór zespołu podczas występów na żywo podczas trasy koncertowej. Jak wspominał po latach Derek Shulman, były wiceprezes Polygram: „Byli fani, były występy na żywo. Brakowało tylko wielkiego albumu.”

Odrzuty i demo

Występy na żywo

Album promowała trasa „7800° Fahrenheit Tour„. Większość koncertów stanowiły supporty dla zespołu Ratt. Dano ponad 100 występów.

Zespół bardzo rzadko wracał do utworów z trasy. Po „The Jersey Syndicate Tour” zespół mając nowy, ciekawszy materiał grał tylko „Tokyo Road” (1991, 1992, 1993, 2001 – 1 raz i 2010 – 1 raz) oraz „Only Lonely” (2010 – 4 razy).

Wydane single

Sprawdź też teledyski.

Wersje albumu

W 1998 roku wydano wersję zremasterowaną z dodatkiem w postaci klipu „In And Out Love”.

W 1998 roku w Japonii wydano Special Edition z dodatkową płytą CD. Tracklista:

W 2007 roku wydano w Japonii wersję limitowaną w tekturowej kopercie stylizowanej na opakowanie płyty winylowej, a także wersję w formacie SHM-CD.

W maju i czerwcu 2010 roku wszystkie dotychczasowe 11 albumów studyjnych zostało wydanych w wersji Special Edition. Każda z płyt miała dodatkowe piosenki, oznaczenie na okładce oraz zmienioną książeczkę – zawierała dodatkowe zdjęcia i opisy. W Japonii płyty wydano w formacie SHM-CD stylizując opakowanie na kopertę do winyli.

Dodatkowe piosenki na albumie „Special Edition” (2010):

Wydane wersje

Personel

Kup w